• Graboszyce - dwór obronnyWspółrzędne GPS: 49.948194N, 19.449403E

Prawdopodobnie w miejscu gdzie stoi obecnie graboszyckie fortalicjum zbudowane ok. 1575 r. przez Dziwisza Brandysa stał mały gotycki zamek. Właścicielami dworu od 1626 r. byli: Jan Cichocki, Tomasz Russocki, rodzina Porębskich i Krasińskich. W XIX w. właścicielem dworu został hrabia Stanisław Sołtyk a potem baron Blejtfeld. W tym czasie dokonano m.in. przebudowy klatki schodowej. W latach 1864 - 1945 dwór należał do rodziny Chrząszczów. II wojna światowa uszkodziła budynek i od tego momentu dwór stoi opuszczony i niszczeje. Od 2002 r. dwór znajduje się w rękach prywatnych.

  • pieskowa skała, zamek Współrzędne GPS: 50.244263N, 19.779632E

Najstarsza informacja o Pieskowej Skale pochodzi z 1315 r. Wg przekazu Jana Długosza obecny zamek został wzniesiony na polecenie Kazimierza Wielkiego. W posiadaniu królewskim pozostawał do końca XIV w. W 1377 król Ludwik Węgierski ofiarował go Piotrowi Szafrańcowi- podstolemu krakowskiemu. Obecną postać zamek zawdzięcza gruntownej przebudowie i rozbudowie dokonanej ok. roku 1578 z inicjatywy Stanisława Szafańca - wojewody sandomierskiego. W I połowie XVII w. Michał Zebrzydowski - wojewoda krakowski wzniósł kaplicę zamkową i nowożytne fortyfikacje. Około 1656 Zamek wszedł w posiadanie Jana Wielopolskiego. W 1718 zniszczony pożarem został odrestaurowany w duchu późnego baroku.  Za czasów Wielopolskich zamek był rezydencją myśliwską, a organizowane tu polowania należały do najsłynniejszych w Polsce. W latach 1842-96 zamek należał do Mieroszewskich, w tym czasie rezydencja została dwukrotnie zniszczona. W 1863 r. w trakcie powstania styczniowego zamek poważnie ucierpiał na skutek ostrzału arytleri rosyjskiej. Po II w. światowej zamek został przejęty przez Skarb Państwa. W latach 1950-68 przeprowadzono tu gruntowne prace konserwatorskie, które przywróciły renesansowy wygląd zamku. W 1970 r. otwarto tu Muzeum Zamkowe.

  • Zamek Lipowiec w Wygiełzowie/BabicachWspółrzędne GPS: 50.077016N, 19.445004E

Na przełomie XIII i XIV w. zamek Lipowiec odegrał ważną rolę w czasie walk politycznych prowadzonych przez ówczesnego księcia krakowskiego Władysława Łokietka z biskupem krakowskim Janem Muskata. Wysoka na 28 m wieża wzniesiona przy wjeździe na górny zamek wzmacniała obronę głównej bramy. W sierpniu 1629 r. w zamku wybuchł pożar, strawił on drewniane zabudowanie gosp. zgrupowane na przedzamczu. W lecie 1657 r. Szwedzi ustępując z Lipowca palą zamek. Główny korpus zamku ma 3 kondygnacje i posiada wewnętrzny dziedziniec. W XVI wzrasta znaczenie Lipowca jako więzienia biskupiego. W 1526 r. w Lipowcu przebywał oskarżony o herezję luterską Maciej z Ropczyc. Około 1550 r. uwięziony tu zostaje głosiciel ideologii reformacji Franciszek Stankar - Włoch wybitny znawca hebrajskiego i wykładowca tego języka na Akademii Krakowskiej. W czasie odbudowy w XVIII w. nastąpiła ostateczna likwidacja zespołu bramnego połączona z zasypaniem fosy i zniesieniem mostu. W wieku XVIII dewastacja i spalenie zamku przez Szwedów zapoczątkowały okres jego upadku. W czasie odbudowy, która nastąpiła w latach 20-tych XVIII Lipowiec adaptowano tylko na dom poprawy dla duchownych i miejsce odprawiania rekolekcji. Około 1800 r. groźny pożar niszczy opuszczony zamek. W połowie XIX w. tylko parę pomieszczeń na parterze było użytkowanych a tylko w kilku oknach pokoi I p. znajdowały się szyby. Na przełomie XIX i XX w. Grono Konserwatorów Galicji Zach. wystąpiło z inicjatywa konserwacji zamku, która jednak nie została zrealizowana skutek sprzeciwu jego ówczesnego właściciela. W 1959 r. Konserwator Zabytków podjął decyzje o konserwacji i przystosowaniu ruin zamku do zwiedzania turystycznego.

  • Zespół parkowo-pałacowy w Młoszowej Współrzędne GPS: 50.151085N, 19.494596E

Początki istnienia wsi Młoszowa oraz dworu są bardzo niejasne i trudne do sprecyzowania. Prawdopodobnie na tym terenie mogły nawet stać cztery drewniane budynki dworskie. Pierwsze szczegółowe informacje pojawiły się w 1666 r. Niektóre z zabudowań w wieku XVIII popadły w ruinę. W roku 1798 Kajetan Florkiewicz odnowił pałac, upozorował ten obiekt na pradawną siedzibę swoich przodków. W roku 1809 rozpoczęła się gruntowna przebudowa folwarku. W latach 1810-1812 obszar dworu został ogrodzony murem z wapiennego kamienia łamanego. Powstał nowy parterowy obiekt zbudowany w stylu klasycystycznym. Całe założenie otaczał ogród angielski założony w 1824 r. W latach 1859-1869 pałac stał się neogotycką siedzibą. W czasie II wojny światowej obiekt zdewastowano, po wojnie budynek przeznaczono na Szkołę Górniczą. Obecnym użytkownikiem pałacu jest Akademia Ekonomiczna im. K Adamieckiego z Katowic.

  • pałac Vauxhall w KrzeszowicachWspółrzędne GPS: 50.135827N,19.631651E

Jest to jeden z najstarszych i najcenniejszych zabytków Krzeszowic. Pałac wybudowano w latach 1783-86 na polecenie księżnej Izabeli Lubomirskiej. Pierwotnie pośrodku każdej kondygnacji znajdowała się duża sala zabaw i koncertów a po obu stronach pokoje bilardowe i bufetowe. Budynek pełnił funkcję domu rekreacyjnego dla kuracjuszy nowo założonego uzdrowiska. Około połowy XIX w. wraz z upadkiem uzdrowiska utracił również swoją rolę Vauxhall. Obecnie mieści się tutaj Dom Kultury z galeriami wystawienniczymi.

  • pałac w KrzeszowicachWspółrzędne GPS: 50.135897N, 19.624708E

W centrum Krzeszowic znajdują się dwa pałace rodu Potockich określane jako stary pałac i nowy pałac. Stary budynek powstał w latach 1820-22 i była to pierwsza siedziba rodu Potockich w tym mieście. Kiedy wybudowana została nowa rezydencja, budynek ten został przeznaczony na mieszkania dla urzędników, którzy zarządzali majątkiem. Obecnie mieści się tutaj Urząd Miejski.

Nowy pałac Potockich powstał w latach 1850-58. Potoccy wprowadzili się do niego w 1862 r. Wyposażyli pałac w wiele cennych dzieł sztuki. Pałac został opuszczony w latach 70-tych XX w. Budynek jest ogrodzony i nie ma do niego wstępu, można go podziwiać z zewnątrz.

  • Współrzędne GPS: 49.877069N, 20.085405E

Zamek leży na wzgórzu nad Rabą a dokładnie nad Jeziorem Dobczyckim, które powstało ze spiętrzenia wód Raby. Zamek składał się z zamku górnego i dolnego i jego pochodzenie datowane jest na XIII w. W okresie świetności obiekt posiadał ponad 70 sal i 3 wieże. Na zamku gościli m.in. Kazimierz Wielki, Władysław Jagiełło, Jan Długosz z synami Kazimierza Jagiellończyka. Obiekt zaczął podupadać po zniszczeniach dokonanych przez Szwedów na początku XVIII w. W XIX w. zaczęto go stopniowo rozbierać. Odbudowę zamku rozpoczęto w latach 60-tych XX w. Dzisiaj znajduje się tutaj Muzeum Regionalne PTTK w Dobczycach.