Zazamek Leśna na Szczytnikumek Leśna znajduje się między dwoma uzdrowiskowymi miejscowościami: Polanicą Zdrój i Dusznikami Zdrój. Pod koniec XVII w. na skałach Szczytnika stanął drewniany fort wybudowany na rozkaz króla Prus.

W 1827 r. major Leopold von Hochberg postanowił na górze wybudować zamek myśliwski w stylu neogotyckim, w pobliżu miejsca gdzie dawniej stał fort. Panowała wówczas moda na wznoszenie budowli na wzór zamków średniowiecznych, stąd zamek w Szczytnej ma ponad metrowej grubości mury i oparty jest na fundamentach skalnych. Głęboki rów obronny od południa zakończony jest dwiema wieżyczkami, z których na potężnych łańcuchach opuszczany był most zwodzony. Cztery potężne wieże wznoszą się wysoko ku niebu, a z ich szczytu roztacza się przecudny widok na okolicę. Pierwotnie do zamku wjeżdżano przez dużą bramę od strony północno-wschodniej. Jej zwieńczenie ozdabia wykuty w piaskowcu herb rodzinny, zachowany w bardzo dobrym stanie do dziś. Budowę zamku ukończono w 1838 r. Do śmierci jej właściciela w 1843 r. był rezydencją rycersko-myśliwską, w której odbywały się przyjęcia i bale. W sali rycerskiej płonęły świece w przepięknym, stylowym, drewnianym, neogotyckim świeczniku. Przed zamkiem założono piekne zieleńce, centralnie ustawiono fontannę. Na okalających zamek murach obronnych ustawiono stare armaty. Po śmieci majora Hochberga właściciele zamku zmieniali się bardzo często aż do roku 1880 kiedy to majątek przeszedł w ręce Heleny i Brunona Kleinów. Dziesięć lat później nowi gospodarze przystąpili do odnawiania zamku i aby nie jeździć na nabożeństwa na dół do kościoła parafialnego w Szczytnej, postanowili dobudować kaplicę. W 1929 r. całą posiadłość zakupiła Niemiecka Prowincja Zgromadzenia MIsjonarzy Świętej Rodziny celem urządzenia w niej szkoły misyjnej oraz seminarium duchownego. Podczas II wojny światowej obok domu zakonnego w zamku mieścił się niemiecki szpital wojskowy. Po zakończeniu działań wojennych zamek przekazano Polskiej Prowincji Zgromadzenia. Część budynku była siedzibą niższego seminarium duchownego, natomiast pozostałe pomieszczenia wydzierżawiono Państwowemu Prewentorium Przeciwgruźliczemu dla dzieci górników. 2 lipca 1952 r. odebrano zamek Zgromadzeniu Misjonarzy Świętej Rodziny pozostawiając do użytkowania jedynie kaplicę. Obiekt stał się zakładem zamkniętym dla osób głęboko upośledzonych. Turystom udostępniono do zwiedzania jedynie kaplicę zamkową i część zewnętrznego dziedzińca, fragmenty murów obronnych i punkt widokowy. W listopadzie 2007 r. dzięki staraniom wielu osób zamek w całości zwrócono Zgromadzeniu Misjonarzy Świętej Rodziny.


Źródło: tablica informacyjna obiektu