płonina zamek i pałac niesytnoWe wsi Płonina niedaleko Bolkowa na niewielkim wzniesieniu stoi zamek Niesytno. Według legendy jego nazwa pochodzi od rabusiów, którzy łupili okoliczną ludność i mieli nienasycony apetyt na kosztowności. Zamek istniał tutaj już prawdopodobnie w XIV w.

  • Współzędne GPS: 50°54'14.20"N, 16° 0'14.31"E
  • Galeria zdjęć zamku
  • Stan: ruina
  • Dostępność: teren ogrodzony
  • Atrakcyjność: 4/5

Brakuje jednak na to dowodów. To co możemy w tej chwili zobaczyć pochodzi z XV w. W latach 1300 - 1339 zamek należał do Alberta der Baier von Waltersdorf, a w latach 1385 - 1406 do Henryka von Czirn, po nim zamek przejęty został przez Hansa. W 1406 r. właścicielem zamku został Heinrich von Czirn, który walczył po stronie Krzyżaków w bitwie pod Grunwaldem. W 1432 r. przyłączył się on do husytów i brał udział w ich łupieskich wyprawach. Spowodowało to wzburzenie mieszczan świdnickich, którzy na rozkaz biskupa wrocławskiego wygnali Heinricha z zamku. Po dwóch latach Heinrich pojawia się ponownie i zwabia w pułapkę wodza husytów - Waderaicha i oddaje go w ręce świdniczan. W nagrodę za ten czyn otrzymuje lenna: wójtostwo lwóweckie (1435), lenno w Urazie (1439) oraz lenno zamkowe w Bolkowie (1447). Kiedy w 1455 r. ostatni z rodu von Czirna - Hans zostaje zabity, Płonina wraz zamkiem stają się lennem klasztoru w Lubiążu. Kolejnymi właścicielami zamku zostaje rodzina von Zedlitz. W 1477 r. Płoninę jako lenno przyjmuje Georg von Zedlitz von Maywaldau. W 1526 r. wszystko przechodzi na jego brata - Hocoba von Zedlitz. Kiedy Hocob po dwóch latach umiera, właścicielem zamku zostaje jego bratanek Georg. W 1545 r. zbudował on na podzamczu swoją nową siedzibę. W 1603 roku Płonina staje się lennem zamkowym w Bolkowie, a w 1660 roku zadłużona posiadłość przechodzi na ręce von Glaubitzów i po nich von Redern, Maltzanów, Dobrzańskich (1688-1726) Czetriców (1726-1777), von Steilfried-Tattonitz (1777-1794), Mansteinów (1794-1798). W tym czasie dwór i zamek popadły w ruinę, a rezydencja od 1750 roku stała opuszczona. W 1798 r. zamek kupuje Edler von Graeve, który w 1810 r. podjął się odbudowy zniszczonego dworu. Niestety obiekt wkrótce przechodzi na rzecz jeleniogórskiego kupca Linhn, którego syn w 1843 r. sprzedaje go grafowi von Bulow. Graf dokonuje przebudowy a jego pracę kontynuuje kolejny właściciel - Friedrich Wilchelm graf von Perposchar będący fundatorem kartusza herbowego nad portalem dworu. Od jego imienia pochodzi nowa nazwa pałacu - Wilhelmsburg. Nowy właściciel założył obok pałacu ogród w stylu angielskim, w którym wyeksponowana została grota pod wieżą zamkową. W pałacowej kaplicy znajdował się pozłacany ołtarz przeniesiony do kościoła w Świdniku, a także stalle kolatorskie i cztery miedziane sarkofagi von Zedlitzów (obecnie w krypcie pod kościołem w Świdniku).  Część zamkowa pozostawiona bez opieki wkrótce zaczęła niszczeć i w 1800 r. zawaliły się schody na wieżę. Już w XIX w. zamek i pałac stanowiły wielką atrakcję turystyczną. W 1908 r. całość przeszła w ręce grafa von Sauerma, który rozpoczął ostatnią przebudowę w stylu neorenesansowym. W czasie II wojny światowej mieścił się tutaj ośrodek szkoleniowy Luftwaffe. Z tym okresem wiążą się legendy, w których mowa o istnieniu zakładów i sztolni pod zamkiem. W latach 50-tych XX w.w zamku funkcjonował dom kolonijno - wczasowy. W 1984 r. nieremontowany pałac został sprzedany prywatnemu właścicielowi. W lipcu 1992 r. w pałacu wybuchł pożar - było to prawdopodobnie celowe podpalenie. Później zginął portal wraz z kartuszem herbowym z pałacu i wiele innych, cennych elementów z jego wystroju. W chwili obecnej ruiny zamku i pałacu są ogrodzone i nie ma do nich teoretycznie wstępu, gdyż grożą zawaleniem się. Ruiny zasłonięte są przez drzewa i zobaczyć je można lepiej w okresie jesienno-zimowym. Smutne jest to, że taki zabytek powoli odchodzi w zapomnienie a mógłby przecież stanowić przyciągającą turystów atrakcję okolicy.

Źródło: www.niesytno.pl