Zazamek w legnicymek Piastowski w Legnicy powstał w miejscu w którym istniał w VIII w. gród drewniano-ziemny plemienia Trzebowian. Murowana warownia otoczona fosą wzniesiona została pod koniec XII w.

  • GPS: 51°12'40.31"N, 16° 9'44.48"E
  • Galeria zdjęć zamku
  • Stan: dobry
  • Dostępność: można wejść na dziedziniec
  • Atrakcyjność: 5/5

Całość zamkowego założenia usytuowanego na wzgórzu składała się z wałów, dwóch wież (które otrzymały nazwy św. Piotra i św. Jadwigi), kaplicy, zabudowań gospodarczych i rezydencji (pałacu). W 1241 r. zamek z powodzeniem odparł atak Mongołów. Początek XV w. przyniósł przebudowę  zamku, podczas której powstał nowy system fortyfikacyjny, utworzono wały ziemne, fosy, i cztery basteje narożne. W 1560 r. na zamku miał miejsce ślub księcia Henryka XI z Zofią - córką Jerzego Hohenzollerna. Na hucznym przyjęciu bawiło się ok. 2 tysięcy gości.  Od 1675 r. zamek obejmują w posiadanie namiestnicy habsburscy. W tym czasie przeprowadzona zostaje na zamku renowacja i rozbudowa. W I połowie XVIII w. pożar niszczy książęcą kaplicę, stojącą obok niej romańską wieżę oraz skrzydło północne i wschodnie. Odbudowa do której przystąpiono po pożarze nadała obiektowi charakter barokowego pałacu. W 1740 r. kiedy Legnica została zdobyta przez króla Prus Fryderyka II Wielkiego, fosy zostały zasypane, most zwodzony zburzony a budynki przeznaczono na cele administracyjne i magazynowe. W latach 1835 i 1840 zamek dotknęły kolejne pożary. Odbudowa przebiegała w kilku etapach przez kilka następnych lat i w rezultacie końcowym poszczególne skrzydła zamku zmieniły funkcję, przekonstruowano wnętrza, wprowadzono nowe klatki schodowe, zmieniono elewacje zewnętrzne. Galeria dzieląca oba dziedzińce otrzymała formę neorenesansową o silnie rysującym się porządku jońskim. Stojąca na osi dawna wieża zegarowa przybrała formę romańską. Zamek jest widoczny z daleka dzięki wieżom, które zachowały się do czasów obecnych czyli wieży św. Piotra i wieży św. Jadwigi. Wieża św. Piotra mierzyła pierwotnie 25 metrów natomiast wieża św. Jadwigi była niższa o 5 metrów od wieży św. Piotra i początkowo spełniała ona funkcję ochrony głównego wjazdu na zamek. Na uwagę zwraca pięknie zdobiona główna brama zamkowa. Medaliony rzeźbione w piaskowcu otoczone są motywami roślinnymi w stylu renesansowym. Na zamkowym dziedzińcu w specjalnie wybudowanym pawilonie zobaczyć można relikty romańskiej kaplicy św. Benedykta i Wawrzyńca, którą odkryto podczas prac archeologicznych. Obok zamku stoi również używana do dziś, zachowana w bardzo dobrym stanie Brama Głogowska (stanowiąca kiedyś część murów miejskich). W czasie II wojny światowej zamek został zniszczony i po 1945 r.  zaczął popadać w ruinę. W latach 1962 - 1969 przeprowadzono gruntowną odbudowę i po jej zakończeniu przekazano obiekt na instytucje oświatowe. W chwili obecnej w murach zamkowych mieszczą się: Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych, Gimnazjum nr 4 oraz Wyższa Szkoła Menedżerska.