Górująca nad miastem twierdza Kłodzko to budowla będąca systemem obronnym z okresu XVII i XVIII wieku. W 981 r. Kosmas - czeski kronikarz zapisuje wzmiankę, z której wynika, że w miejscu tym istniał gród obronny, który w 1114 r. spłonął. Około roku 1300 gród stał się mieszkalnym zamkiem a wkrótce nawet siedzibą władcy hrabstwa kłodzkiego. W latach 1557-1560 twierdza została rozbudowana o zamek średni i niższy. One to, wraz z zamkiem wyższym i fortyfikacjami miasta, stanowiły zespolony w jedno system obronny. Po opanowaniu miasta przez wojska cesarskie, dalsze prace nad rozbudową umocnień prowadził w latach 1690-1702 Jakub Carove. W 1742 roku twierdza poddana została Prusakom, którzy zajęli tereny Dolnego Śląska w konsekwencji wojny siedmioletniej.


Za panowania Fryderyka II znacznie rozbudowano i ufortyfikowano twierdzę, na pierwszy plan wysuwając jej obronny charakter. Powierzchnia twierdzy wynosi ponad 30 hektarów. Twierdza Kłodzka odegrała ważną rolę w czasie obrony Śląska w wojnie francusko-pruskiej (1806-1807). Twierdza była rozbudowywana i unowocześniana przez niemal cały czas pozostawania w rękach pruskich. Fortyfikacje były poprawiane nieomal do ostatniej chwili. np. już po wybuchu wojny w 1806 r. rozpoczęto prace nad rozbudową chodników minerskich. W roku 1867 rząd pruski zdecydował o rozbrojeniu twierdzy jako przestarzałej. Po przebudowie obiektu przez króla Fryderyka Wielkiego, do 1945 roku mocno ufortyfikowana twierdza pełniła rolę militarną oraz ciężkiego więzienia. W roku 1864 w twierdzy osadzeni byli pierwsi powstańcy z Powstania Styczniowego. W 1870 roku osadzono tu jeńców francuskich wziętych do niewoli w wojnie francusko-pruskiej. W czasie II wojny światowej, w latach 1940-1943 twierdza była filią obozu Gross-Rosen, umieszczano w niej jeńców wojennych, dezerterów z armii niemieckiej oraz podejrzanych o działania na szkodę Rzeszy. Znajdowało się tu ciężkie więzienie dla więźniów politycznych miejsce kaźni i obóz pracy. Więziono tu Rosjan, Francuzów, Włochów, Belgów, Czechów, Finów i Anglików. W 1944 roku na terenie twierdzy uruchomiono ewakuowane z Łodzi z powodu przesuwania się frontu zakłady AEG, gdzie produkowano części do pocisków V-1 oraz aparatury elektryczne do łodzi podwodnych (U-Bootów) i lotnictwa. W lutym 1945 roku, w obliczu zbliżającego się frontu, Niemcy rozpoczęli ewakuację fabryki do Turyngii. Obecnie dostępna jest dla turystów trasa podziemna z przewodnikiem, wynosząca około 1 km, wiodąca labiryntem. Z murów twierdzy roztacza się piękny widok na Kłodzko, w oddali widać masyw Gór Stołowych oraz Śnieżnika.